Om 08:00 uur op de fiets vertrokken met de opkomende zon en het windje in de rug naar het mooiste wielerparcours van Nederland op sportpark Sloten. De bouw van het nieuwe clubhuis vordert gestaag, de vloer is gestort en overal steken de PVC buizen omhoog. De aannemer Meerland Bouw heeft voor de WVA een werkelijk prachtig alternatief geboden voor een tijdelijk onderkomen.
Een bouwkeet met verwarming, toilet en keukentje, genoeg ruimte om de inschrijvingen te doen en een geïmproviseerde kantine om de renners koffie en thee + cake aan te bieden (weliswaar tegen betaling). ASC Olympia heeft de WVA aangeboden dat de renners die deelnemen aan de wedstrijden van WVA de
kleedkamers en de douches mogen gebruiken, waarvoor dank!
Aangekomen op Sloten eerst de sleutel van ons tijdelijke rennerskot op een geheime plek tevoorschijn getoverd. Toen ik de deur van het rennerskot opende kwam de warmte mij tegemoet, de verwarming stond behoorlijk hoog. Daar sta je dan in zo’n lege ruimte een weet dat er nog van alles moet gebeuren om de renners een wedstrijd te laten rijden, Het meubilair dat opgeslagen in de container staat moet het rennerskot in, tafels moeten in elkaar gezet worden, rugnummers, inschrijflijsten, EHBO spullen klaarzetten, schoonmaakmiddelen, vuilnisbakken, een tafel met koffiezetapparaat, waterkoker, bier en frisdrank enz. Het Juryhuis moet voorzien worden van de nodige volts anders werken het rolluik en het tijdregistratie systeem van My-laps niet. De rijplaten en de hekken hadden Paul en Ed op vrijdag al van het asfalt geschoven zodat er veilig gekoerst kon worden. Met vereende krachten hebben wij de klussen geklaard en waren klaar voor de vuurdoop met het inschrijven van de trimmers. Het liep gesmeerd zo’n vijftig trimmers werden ingeschreven. de reacties op ons tijdelijk onderkomen waren vooral positief (intiem en gezellig, WVA waardig, nog een paar shirts en foto’s ophangen en waarom bouwen jullie een nieuw clubhuis?) Totaal passeerden 182 renners vandaag de inschrijftafels.
De koers! Hard en koud, mannen die de winterperiode hard getraind hebben kregen loon naar werken. saillant detail, Guiseppe Manzonelli van de Giro Dolomiti vermomd als EHBO-er van dienst kwam poolshoogte nemen hoe zijn selectie er voor staat, hij kan tevreden zijn il campionissimo presteerde buitengewoon aan de koffietafel en zag Federico de Marco winnend de streep passeren.
Om 18.00 uur terug gereden naar het altijd gezellige Almere, in het duister, wind en regen tegen om 19.45 uur aangekomen en eerst mijn edele ros van pekelzout ontdaan met een straal water. Moe maar voldaan op de bank neergeploft (wel eerst even gedoucht natuurlijk).
Tot volgende week, natuurlijk weer bij de mooiste en gezelligste wielervereniging van Nederland.
