Deze week weer met de gemeente over de voorwaarden van het recht tot opstal voor het nieuwe clubhuis en de gebruiksovereenkomst voor het wegparcours gesproken. De vier musketiers van de WV Amsterdam voeren strijd met het ambtelijk instituut van de gemeente Amsterdam.
Het lastige van deze strijd is dat een goedwillende ambtenaar zijn uiterste best doet om de voorwaarden voor beide partijen aanvaardbaar te maken, helaas krijgt hij van een ambtenaar van juridische zaken van de centrale stad die niet uit zijn bunker durft te komen geen enkele ruimte om dit te kunnen doen. Resultaat, na maanden intensieve gesprekken nog steeds geen overeenkomst. Natuurlijk heeft dit ook gevolgen voor de voortgang van de bouw. Vooralsnog gaan wij ervan uit dat er niet teveel vertraging opgelopen wordt.
Vrijdag zou ik eigenlijk naar de heuvelen in het zuiden des lands vertrekken om samen met il campionissimo de nodige verticale meters te verschalken als voorbereiding voor de Giro Dolomiti eind mei. Helaas stapte ik met het verkeerde been uit bed, wat zich uitte door zwabberende benen. Toen maar besloten mijn verwilderde haardos te laten kortwieken bij de barbier. Een stuk lichter thuisgekomen viel de druk bij mij volkomen weg. Werkelijk geen puf, duster aangetrokken en mij neergevlijd op de bank, kussen onder mijn hoofd, plaid over het afgematte lijf en mijn oogjes toegedaan. ’s Middags wakker geschud door mijn kleindochter.
Zaterdag, toch met enig schuldgevoel opgestaan en besloten vandaag straftraining te doen. op de fiets van Almere naar sloten, met de trimmers drie kwartier meegereden, daarna de licentiehouders ingeschreven. In de lange rij stond ook ene Niki Terpstra. Van hem is bekend dat hij Milaan-Sanremo liever overslaat omdat zulks zijn ombouw naar de Ronde en Roubaix in de wielen rijdt. In het jaar dat Niki de Hel van het Noorden won sprak hij de volgende woorden:
Ik schrapte met pijn in mijn hart Milaan San Remo. Ik geloofde dat ik beter een flinke training zou kunnen doen dan de dagen voor deze koers besteden aan rust. Daags voor de Primavera deed ik een lange training met aansluitend een wedstrijd bij WV Amsterdam op Sloten: duur en snelheid. Kilometers die ik echt nodig had.
Dit citaat houden wij in ere omdat wij er supertrots op zijn. Je vindt het in de rechterbalk van deze rubriek (Koersrumoer). Voor ons is het inmiddels duidelijk: reken Niki maar tot de kanshebbers in de komende Vlaamse koersen. Wij hebben het zelf gezien: zij topvorm komt eraan!
Ook Laurens ten Dam kwamen ook een rugnummer ophalen. Want waar kan je beter kilometers maken dan op Sloten bij de WVA? Nergens toch mensen! Zelf reed ik een uur mee met de licentiehouders sprong toen weer op de fiets naar huis. Toch weet 50 kilometer op de teller.
Aantallen en uitslagen:
86 deelnemers bij de trimmers
120 deelnemers bij de licentiehouders
trimmers
1. Koen Polder
2. Remco Kroon
3. A. Miedema
Nieuwelingen
1. Arwin Elbers
2. Nick Dorp
Dames
1. Lisanne Immerzeel
2. Susan Hartog
3. Liesbeth Zeeman
50+
1. Patrick Molenaars
2. Robert Swankhuisen
3. Roelof Pieters
40+
1. Serge van der Putten
2. Gert Dijkstra
3. Maurice de Bruin
Elite/sportklasse
1. Jeroen Wesselius
2. Rick Krijt
3. Joris de Boer
Het team die deze dag weer mogelijk maakte:
1. Frans van Rossum: kantinejuffrouw
2. Paul van de Berg: inschrijven trimmers
3. Ed Bosse: inschrijven licentiehouders
4. Gijs van der Tang: inschrijven licentiehouders
5. Rene Randsdorp: jury (tijdregistatie en prijsuitreiking)
6. Chris Timmermans: EHBO en assistentie jury
7. Andre Demeulenaere: Godfather tijdregistratie
Tot volgende week!
